ufuk
افقa.i.
Sözlük anlamı
- 1 ufuk
- 2 astr., top. her hangi bir yerin şâkul hattına amut (*dikey) olan ve rasat âletinin “objectif” merkezi seviyesinde bulunan mevhum düzlemle ona paralel olan düzlemler. [Arapçadaki asıl mânâsı: “nahiye, taraf” dır]