ufuk

افق

a.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    ufuk
  2. 2
    astr., top. her hangi bir yerin şâkul hattına amut (*dikey) olan ve rasat âletinin “objectif” merkezi seviyesinde bulunan mevhum düzlemle ona paralel olan düzlemler. [Arapçadaki asıl mânâsı: “nahiye, taraf” dır]