teyemmüm

تيمم

a.i. yemam'dan. c.: teyemmümât

Sözlük anlamı

  1. 1
    su bulunmayan yerlerde, su bulunmasına imkân olmayan hallerde niyet ederek abdest veyâ gusül yerine kaim olmak üzere (kum, toprak, tuğla gibi) arz cinsinden bir şeye iki defâ ellerin iç kısmını sürerek fazla tozu silkeledikten sonra birinci defasında yüzü, ikinci defâsında sol elin içiyle sağ kolu, sağ elin içiyle de sol kolu sıvama. [sağa, sola, ileriye, geriye dörder bin adımlık mesâfede su bulunmadığı takdirde teyemmüm câiz olur]