tevhîd

توحيد

a.i. vahdet’den. c.: tevhîdât

Sözlük anlamı

  1. 1
    bir kılma, bir etme, birleştirme, birleştirilme
  2. 2
    bir sayma, bir olarak bakma, birliğine inanma
  3. 3
    Allah’ın birliğine inanma
  4. 4
    “lâilâhe-illallah” sözünü tekrarlama
  5. 5
    ed. Allah’ın varlığına ve birliğine dâir yazılan manzûme
  6. 6
    müz. klâsik Türk dînî şiir müziğinde bir şekildir. Güftesinin mevzuu Allah’ın birliğidir. Aynı mâhiyetteki münâcât’tan şu fark ile ayrılır ki münâcât gibi Allah’a yalvarıp yakarış tarzında olmayıp, O’nun tevhîd ve azameti hakkındadır. Klâsik şiirde şekil îtibâriyle kasîdedir; şu kadar ki memduh Allah olur. Câmi müziğinde de bu mevzûdaki şiirler bestelenip a capella olarak okunur.