tertîb

Sözlük anlamı

1. 1
   dizme, sıralama, hazırlama, düzene koyma
2. 2
   [matbaa işlerinde] dizgi
3. 3
   sıra, dizi, düzen
4. 4
   reçete
5. 5
   top., geo. bir düzlem üzerinde birbirine dik olarak tasavvur edilen kemiyyât-ı vaz’iyye (koordine eksenleri, absis-ordine) mihverlerinden ufuk hattına paralel olana aynı düzlem üzerindeki bir noktadan indirilmiş dikmenin uzunluğu. [topografyada bu sistem 90 derece farklı olduğundan geometrinin tertîbi topografyanın faslası olur. (top. da, geom. nin aksine x. yerine y., y. yerine x. ekseni alınır)], fr. ordiné.
6. 6
   ed. fikrin ve ifâdenin sıralanması, hâdiselerin oluş tarzına göre anlatılması