terkîb

تركيب

a.i. rükûb'dan. c.: terkîbât

Sözlük anlamı

  1. 1
    birkaç şeyi birleştirip karışık bir şey meydana getirme
  2. 2
    (c.: terâkîb) birkaç şeyden meydana getirilmiş şey
  3. 3
    gr. birleştirme, fr. composition
  4. 4
    takım
  5. 5
    kim. sentez