terbiye

تربيه

a.i. rübüv’den

Sözlük anlamı

  1. 1
    besleyip büyütme, beslenip büyütülme
  2. 2
    *eğitim
  3. 3
    görgü
  4. 4
    alıştırma
  5. 5
    hafif cezâlandırma
  6. 6
    bâzı yemeklere konulan yumurta, limon, sirke salça gibi şeyler
  7. 7
    alıştırma [hayvan-]
  8. 8
    araba hayvanlarının dizginleri
  9. 9
    tavsiye; kayırma, koruma. (Sehî Tezk. s. 23).