terâdüf

Sözlük anlamı

1. 1
   birbiri arkasından gitme, birbirini tâkîbetme
2. 2
   ed. iki ve daha ziyâde kelimenin bir mânâya gelmesi, *eşanlamlılık, fr. synonymie. [meselâ: arslan mânâsına: dırgam, esed, gazanfer, haydar, leys, şîr... gibi]