tenvîn

تنوين

a.i. nûn'dan. c.: tenvînât

Sözlük anlamı

  1. 1
    a. gr. kelimenin sonunu nun gibi okutmak üzere konulan iki üstün (-en), iki esre (-in), iki ötre (-ün): “âzimeten, bihakkın, rabbün..” gibi