tenâfür-i hurûf

Sözlük anlamı

  1. 1
    ed. kulağa hoş gelmeyen harflerin bir arada bulunması. [meselâ Nâbî'nin “Letâfet kat kat olmuş ârızında nesterenlenmiş” mısraındaki “nesterenlenmiş” kelimesi gibi]