telmîh

تلميح

a.i. melh'den. c.: telmîhât

Sözlük anlamı

  1. 1
    söz arasında kastedilen bir şeyi mânâlı olarak söyleme, açık söylememe, îmâlı konuşma
  2. 2
    ed. ibârede bahsi geçmeyen bir kıssaya, fıkraya, atasözüne veyâ meşhur bir şiire, bir söze işâret etme. Meselâ: “çoktan aşmış o belki İzmit'i de” mısraının “atı alan Üsküdar'ı geçti” ibâresine telmih edilmesi gibi