tekbîr

تكبير

a.i. kibr’den. c.: tekbîrât

Sözlük anlamı

  1. 1
    “Allâhü ekber (= Tanrı uluların ulusudur)” deme[k]
  2. 2
    “Allahü ekber, Allahü ekber, lâilâhe ill’Allahü v’Allahü ekber, Allahü ekber ve li’llâhi’l hamd” deme [k]