tekâlîf-i örfiyye
Sözlük anlamı
- 1 huk. [eskiden] kanun ve nizâma müstenit olmaksızın idâreten görülen lüzûma mebnî alınan akçe vesâire ve halka yükletilen garye. [bu paraların tahsîline memur olanlar: muhassıl, sipâhi, mültezim, subaşı, koruağası'dır]