tedâhül-fi’l-kazf
Sözlük anlamı
- 1 huk. [eskiden] birçok kaziflerden dolayı yalnız bir had ile iktifâ edilmesi hâli. [Meselâ: bir şahıs bir veyâ daha ziyâde kimselere bir lâfz ile veyâ başka başka lâfızlar ile zinâ isnâdında bulunsa bunlardan dolayı hakkında yalnız bir “hadd-i kazf” icrâ edilir].