tedâhül-fi’l-hudûd

Sözlük anlamı

  1. 1
    huk. [eskiden] bir cinsten olan müteaddit esbâb-ı huduttan dolayı yalnız bir had ile iktifâ edilmesi hâli. [Meselâ: bir şahıs birkaç defa zinâda veyâ sirkatte bulunsa hakkında yalnız bir had ile iktifâ edilir].