tecellî
تجلىa.i. celâ ve celv'den. c. : tecelliyât
Sözlük anlamı
- 1 görünme; belirme
- 2 kader, tâlih
- 3 Allah'ın lûtfuna nâil olma
- 4 tas. hak nûrunun tesîriyle makbul kulların kalbinde ilâhî sırların ayân olması hâli. [zıddı : “setr”]
a.i. celâ ve celv'den. c. : tecelliyât