tebâyün تباين a.i. beyn'den. c. : tebâyünât Dil ArapçaKelime türü İsim Sözlük anlamı 1 iki şey arasındaki zıddiyet, aykırılık Göndermeler teâruz
Benzer yazılış tebâyün-i a'dâd fer. iki adet arasında birden başka kasım-ı müşterek (ortak bölen) bulunmaması [5 ile 7, 9 ile 11 gibi]