tebâdür

تبادر

o.i. büdûr'dan. c. : tebâdürât

Sözlük anlamı

  1. 1
    ansızın akla gelme

    sünûh

  2. 2
    iki şâirin birbirinden habersiz olarak aynı şiiri söylemesi

    tevârüd (2)