1 müz. Türk müziğinde bir mürekkep makamdır. Haşim Bey tarafından terkîbedilmiştir. Tarz-ı nevîn, nikriz beşlisi kullanmayan ikinci çeşit şevk-efzâ (ki terkîbi çârgâh’da zengüle ile acem-aşîran’dan ibârettir) ile rast’ta kürdî dörtlüsü ve bâzan da bunun yerine rast’ta uşşak dörtlüsünden mürekkeptir. Sondaki dörtlü ile rast “sol” perdesinde durur. Güçlüleri, birinci derecede -çârgâh’da zengülenin durağı ve acem-aşîran’ın güçlüsü olan- çârgâh “do”, ikinci derecede -acem aşîran’ın durağı olan- acem aşîran “fa” perdeleridir. Aynı zamanda tiz durak ve çârgâh’da zengülenin güçlüsü olan gerdâniye “sol” büyük ehemmiyetle kullanılır (ikinci güçlü, aynı zamanda yedendir). Birinci güçlü de, aynı zamanda sonda kullanılan mevzuubahs her iki dörtlünün de son sesidir. Donanımına şevk-efzâ gibi “si” küçük mücenneb ve “re” bakıyye bemolleri konulur. Gene şevk-efzâ’nın çârgâh’da zengüle dizisi için “si” bekar, “si” koma bemolü, “mi” koma bemolü, “lâ” bakıyye bemolü, rastta uşşak dörtlüsünün “lâ” koma bemolü, rastta kürdî dörtlüsünün “lâ” küçük mücenneb bemolü îcâbeden yerlerde nota içerisinde ilâve edilir. (Son iki dörtlüde “re” sesi mecut olmadığından, donanımın “re” bakıyye bemolünün te’sîri bunlar için yoktur; gene donanımın “si” küçük mücenneb bemolü ise, her iki dörtlüde de müşterektir).