tarh-ı tenâsübî

Benzer yazılış

tenâsübî

تناسبى

tenâsübe mensup, tenâsüple ilgili

Benzer yazılış

îhâm-ı tenâsüb

ed. bir çok mânâsı olan bir sözün bir mânâsıyla diğer bir kelimenin mânâsı arasında münasebet bulunması. [meselâ Nâbî’nin: “Pek uçurma bildiğim kuştur benüm ey bâğbân / Bülbülün gülzâr-ı âlemde hezârın görmüşüz” beytinde: “uçurma” ile “kuş” ve “bülbül” ile “hezâr” kelimelerinin bir arada bulundurulması gibi].

Benzer yazılış

tenâsüb

تناسب

uyma, uygunluk; birbirini tutma; yakışma; mat. *orantı, fr. proportion