îhâm-ı tenâsüb
Sözlük anlamı
- 1 ed. bir çok mânâsı olan bir sözün bir mânâsıyla diğer bir kelimenin mânâsı arasında münasebet bulunması. [meselâ Nâbî’nin: “Pek uçurma bildiğim kuştur benüm ey bâğbân / Bülbülün gülzâr-ı âlemde hezârın görmüşüz” beytinde: “uçurma” ile “kuş” ve “bülbül” ile “hezâr” kelimelerinin bir arada bulundurulması gibi].