talâk-ı ric'î

Sözlük anlamı

  1. 1
    fık. [eskiden] karının iddeti içinde kocanın vazgeçmeğe hakkı olan talâk. [talâk-ı ric'î, iddet bitmedikçe zevciyeti izâle etmeyen ve iddet içinde zevcin zevcesine mürâcaat hakkı olan talâk]