tâhir

Sözlük anlamı

1. 1
   temiz

   pâk

2. 2
   abdest ve guslü bozan şeylerden biri bulunmayan
3. 3
   i. erkek adı
4. 4
   i. müz. Türk müziğinde en eski makamlardan biri olup eskiden çok kullanılmıştır; son zamanlarda az kullanılmış bulunuyor. Tâhir, nevânın inici şeklini teşkil ettiği cihetle girift bir makamdır. Nevâ gibi uşşak dörtlüsüne râst beşlisinin ilâvesinden yapılmıştır. Uşşak dörtlüsü ile dügâh “lâ” perdesinde kalır. Güçlü -dörtlü ile beşlinin birleştiği müşterek ses olan- dördüncü derece nevâ “re” perdesidir. Donanımına “si” koma bemolü ile “fa” bakıyye diyezi konulur (ilki uşşak dörtlüsü, ikincisi de râst beşlisi içindir). Dizisinde niseb-i şerîfeden 8 tâne bulunmakla mülâyimdir. Ekseriyâ tiz durağı olan muhayyer “lâ” perdesinden başlayıp inici olarak seyreder. Orta sekizlisindeki sesleri -tizden peste doğru olmak üzere- şöyledir: muhayyer, gerdâniye, eviç, hüseynî, nevâ, çârgâh, segâh, dügâh.