tâcîk

تاجيك

f.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    Îran'a yakın komşu olan tâî kabîlesinin acemce telâffuzuyla bütün Arapları ifâde eden etnik terim olmuştur; sonra, İslâmiyeti kabûl eden Fars ve Türk'lere de müşrik Türk'ler ve Parslar tarafından “tâcîk” denilmiştir. Türkler Müslüman olduktan sonra da Farsça konuşan kavimlere “tâcîk” demişlerdir. Bugün Orta Asya'da Farsça konuşan Buhârâ, Semerkand ehâlisine Türkler “tâcîk” derler