ta'tîn

تعطين

a.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    kök, yaprak cinsinden ilâç olabilecek şeyleri bir sıvı içine koyarak bir müddet terketme
  2. 2
    anat. hayvanın iskeletini çıkarmak için etleriyle birlikte suya sokarak etlerin dökülmesini beklemek için yapılan ameliyat