sûr-nâme

سورنامه

f.b.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    ed. düğün, ziyâfet, şenlik gibi şeyleri tasvîr için yazılan manzum, mensur yazı
  2. 2
    Dîvan Edebiyâtı'nın ünlü şâirlerinden Nabî'nin (1642-1712), 1675 de IV. Mehmed'in şehzadeleri (Mehmed, Ahmed) için Edirne'de yapılan sünnet düğününü anlatan 587 beyitlik manzum eseri