şîrîn

Sözlük anlamı

1. 1
   tatlı
2. 2
   sevimli, cana yakın, sempatik
3. 3
   müz. Türk müziğinde bir büyük usul olup şeyh Abdülbâki Dede tarafından terkîbedilmiştir. Herhalde zamânında bu usul ile hiç olmazsa bestekârı tarafından birkaç eser yazılmışsa da zamânımıza bir tek nümûnesi intikal etmiş değildir. 44 zamanlı ve 22 darblı olup peşrev ve beste gibi şekillere mahsustur. Muhtelif şekillerde vaz edilmiş 11 tâne sofyandan mürekkeptir, darbları şöyledir: düm (4 zamanlı, kavi): te (1, nim kavi), ke (1, zayıf), te (1, nim kavi), ke (1, zayıf); düm (2, kavi), tek (2, nim kavi); tek (4, kavi), te (2, nim kavi), ke (2, zayıf); te (2, nim kavi), ke (2, zayıf); düm (2, kavi), te (1, nim kavi), ke (1, zayıf); düm (2, kavi), düm (2, nim kavi), tek (4, kavi); te (2, kavi), te (2, nim kavi); te (2, kavi), ke (2, nim kavi).