sıddîk

صديق

a.s. sıdk’dan. c.: sıddîkun

Sözlük anlamı

  1. 1
    pek doğru, sözünün eri [kimse]
  2. 2
    İslâm âleminin ilk halîfesi ve Hz. Muhammed’in vefâlı dostlarından Hz. Ebûbekr’in lâkabı. [Hz. Ebûbekir, yaşlı erkeklerden ilk Müslüman olan ve Aşere-i Mübeşşere’den birincisidir (571 - 634)].
  3. 3
    i. erkek adı. [müen.: “sıddîka” dilimizde “sıdıka” şeklinde kadın adı olarak kullanılır].