sıddîk
صديقa.s. sıdk’dan. c.: sıddîkun
Sözlük anlamı
- 1 pek doğru, sözünün eri [kimse]
- 2 İslâm âleminin ilk halîfesi ve Hz. Muhammed’in vefâlı dostlarından Hz. Ebûbekr’in lâkabı. [Hz. Ebûbekir, yaşlı erkeklerden ilk Müslüman olan ve Aşere-i Mübeşşere’den birincisidir (571 - 634)].
- 3 i. erkek adı. [müen.: “sıddîka” dilimizde “sıdıka” şeklinde kadın adı olarak kullanılır].