seyr ü sülûk

سير و سلوك

a.b.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    tas. tarikatte tâkip olunan usûl, tarikata giren kimsenin (sâlih) gerçek varlığa ulaşması için yaptığı mânevî yolculuk. [dört mertebesi vardır: 1. Seyr-illallah (Tanrı yolculuğu). 2. Seyr-fillâh (Tanrı yolunda yolculuk). 3. Seyr-maallah (Tanrı ile yolculuk). 4. Seyr-anillâh (Tanrı’ya yönelen yolculuk)].