şevk-âver

شوق آور

a.f.b.s.

Sözlük anlamı

  1. 1
    neşe getiren, neş’e veren
  2. 2
    i. müz. Türk müziğinde bir mürekkep makam olup, Arif Mehmet Ağa tarafından terkîbedilmiştir. Çârgâhda rast ve nihâvend ile acem-aşîran makamlarından mürekkeptir. Şu haliyle tarz-ı cedît makamına çok yakındır. Acem aşîran ile acem aşîran (fa) perdesinde durur. Güçlüleri -birinci derecede çârgâhda rastın durağı ve acem aşîranın güçlüsü olan- çârgâh (do), ikinci derecede -nihâvendin durağı ve çârgâhda rastın güçlüsü olan- rast (sol), üçüncü derecede de -nihâvendin güçlüsü olan- nevâ (re) perdeleridir. Donanımına acem-aşîran’ın “si” küçük mücenneb bemolü konulur. Nihâvend için “mi” küçük mücenneb bemolü ilâve edilir (keza “fa” bakıyye diyezi); çârgâhda rast için ise “si” bekar ve “si” koma bemolü ile “mi” koma bemolü kullanılır.