seng-lâh

سنگلاخ

f.b.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    taşlık, taşı çok olan yer

    seng-istân

    seng-zâr

  2. 2
    [büyük S ile] Afşarlı Nâdir Şâh’ın kâtibi olan Mîrza Mehmed Mehdî Hân’ın -başlıca Ali Şîr Nevâî’nin eserlerine dayanarak- Çağatay Türkçesi’nin lûgat ve gramerini veren eseri