-senc

Sözlük anlamı

1. 1
   “tartan, ölçen, değerlendiren” mânâlarına gelerek *birleşik kelimeler yapar. Nükte-senc: nükteyi yerinde kullanan; nükteden anlayan. Suhan-senc: söylediği sözün mânâsını hakkıyla bilen, sözün mâhiyetini takdir edebilen.