semâî

Sözlük anlamı

1. 1
   semâ’a mensup, hiç bir kaideye bağlı kalmadan, işitilerek öğrenilen
2. 2
   müz. Türk (Anadolu) halk şiirinde (yânî klâsik şiirin te’sîri altında olmayana veyâ pek az olan asıl halk şiirinde) bir “forme” un adıdır. Saz şâiri tarafından bestelenir ve semâî adı altında okunur. Şekil îtibârıyla aynen koşma gibidir; ondan farkı hecenin 4 + 4 = 8 vezni ile yazılmasındandır. Mevzuu îtibârıyla da koşmadan farklıdır; semâîde âdeta bir takım tekerlemeler vardır; fakat bunlar oldukça bir mânâ arzederler, mânîde olduğu gibi mânâsız değildirler