selmek

Sözlük anlamı

1. 1
   müz. Türk müziğinde en eski bir mürekkep makamdır. Az kullanılmış, son asırlarda hiç rağbet edilmemişken, R. Fersan 1948 de -makamın mâhiyetini H. Saadettin Arel’den bilvasıta öğrenerek- bir saz semâîsi yazmıştır; elimizde başka bir nümûnesi yoktur. Selmek, hüseynî geçkili bir rast makamıdır. Rast ile rast (sol) perdesinde kalır. Güçlüleri birinci derecede -rastın güçlüsü- nevâ (re), ikinci derecede -hüseynînin durağı- dügâh (lâ), üçüncü derecede de -hüseynînin güçlüsü- hüseynî (mi) perdeleridir. Donanımına rast ve hüseynînin müşterek ârızaları olan “si” koma bemolü ile “fa” bakıyye diyezi konulur. Esâsen her iki dizinin ortak seslerinden istifâde edilerek terkîbedilmiştir. Hüseynî, rastın her yerinde geçki olarak kullanılabilmekle berâber selmek’in gerdâniye makamının tersi olduğu görülüyor