selîs
سليسa.s. selâset’den
Sözlük anlamı
- 1 düzgün, akıcı [ibâre, anlatış]
- 2 müz. Türk (Anadolu) halk şiiri ve müziğinin XIX. asır başlarında meydana çıktığı anlaşılan bir şeklidir. Arûz’un “feilâtün feilâtün feilâtün feilün” vezni ile yazılır; “forme” olarak gazel, bâzan murabbâ, muhammes ve müseddes kullanılır. Şehirli âşıklar tarafından seyrek olarak yazılmıştır
- 3 ed. halk edebiyatında XIX. yüzyıldan sonra kullanılmaya başlanılan bir nazım şekli