selîs

سليس

a.s. selâset’den

Sözlük anlamı

  1. 1
    düzgün, akıcı [ibâre, anlatış]
  2. 2
    müz. Türk (Anadolu) halk şiiri ve müziğinin XIX. asır başlarında meydana çıktığı anlaşılan bir şeklidir. Arûz’un “feilâtün feilâtün feilâtün feilün” vezni ile yazılır; “forme” olarak gazel, bâzan murabbâ, muhammes ve müseddes kullanılır. Şehirli âşıklar tarafından seyrek olarak yazılmıştır
  3. 3
    ed. halk edebiyatında XIX. yüzyıldan sonra kullanılmaya başlanılan bir nazım şekli