şeh-bender

شهبندر

f.b.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    konsolos
  2. 2
    tar. Mahmut II. zamânında, Osmanlı İmparatorluğu içinde yerli Müslüman tüccarların korunması bakımından aralarında çıkabilecek herhangi bir anlaşmazlığı gidermekle görevli bulunan kimse. [bu mânâdaki şehbender adı İkinci Meşrutiyet'ten sonra kaldırılmıştır]