şedarabân

شدعربان

a.b.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    müz. Türk müziğinde bir şed makam olup en az beş asırlıktır. ifâde kudretini hâiz, tahassür, tahattür gibi hissiyâtın tasvîrine pek müsâit bir makamdır. Oldukça rağbetle kullanılmıştır. Şedaraban, zengüle makamının yegâh (re) perdesindeki şeddidir. Güçlüsü -beşinci derece olan- dügâh (lâ) perdesidir. Donanımına “si” ve “mi” bakıyye bemolleri ile “fa” ve “do” bakıyye diyezleri konulur. Umûmiyetle inici olarak seyreder. Niseb-i şerîfe adedi -zengüledeki gibi- 7 olmakla, mülâyimdir. Orta sekizlisindeki sesleri -tizden peste doğru olmak üzere- şöyledir: nevâ, nim hicaz, dik kürdî, dügâh, rast, ırak, kaba hisar ve yegâh. Bu makamın bir sekizli tizine (yânî nevâ perdesinde kalanına) araban denilmiştir.