salâ’

صلاء

a.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    cumâ namazına ve bâzı yerlerde cenâzeye çağırmak için minârelerde okunan salavât
  2. 2
    meydan okuma, “kendine güvenen varsa çıksın!” diye bağırma
  3. 3
    bir mahalle çocuklarının, başka bir mahalle çocuklarıyla taş kavgalarına çıkmaları. [“es-salâ” şeklinde de kullanılır]
  4. 4
    tas. Mevlevîlerde “can”ları namaza, yemeğe, mukabeleye çağırma