sahîh
صحيحa.s. sihhat’den. c.: sihâh
Sözlük anlamı
- 1 gerçek, doğru
- 2 hâlis, kusursuz, ayıpsız
- 3 ed. lafzî ve mânevî nakîselerden ârî üslûp
- 4 a. gr. kelimenin ana harfleri (hurûf-ı asliye). 1) hemze (başta “elif”; orta veyâ sonda hamze) den; 2) tazîf (iki aynî harf yanyana geldiği zaman yalnız biri yazılıp üzeri şeddelenmek) den; 3) harf-i illet (değişmeyi kabûl eden “ve”; “ye” ile bunlardan kalbolunan “elif”) den sâlim bulunursa kelime sahihtir. Meselâ: şerk, şâkir “şükr”; ma’kul “akl”; efdal “fazl”; mezâhib “mezheb”.. gibi.