sabâ

صبا

a.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    gün doğusundan esen hafif ve lâtif rüzgâr
  2. 2
    müz. Türk müziğinin en eski ve mâruf makamlarındandır. Türk müziğinin en orijinal ve karakteristik makamlarından biri olan sabâ, yürekler parçalayıcı, gönüller yakıcı bir hüzün, elem, zühd ve pişmanlık duygusunu gayet net olarak bildirir. Rağbetle kullanılmış bir makamdır. Çargâh’da zengûle (ki bu makam şevk-efzâ’nın terkibinde de mevcuttur) ile sabâ dörtlüsünden mürekkeptir. Bu dörtlü ile dügâh (lâ) perdesinde kalır. Zengûle’nin durağı çargâh perdesi, sabâ’da çok mühim bir rolü olan güçlüdür. Çargâh’da zengûle’nin güçlüsü olan rast (sol) perdesi gibi ikinci bir güçlünün, fazla kıymeti yoktur. Donanımına “si” koma bemolü ile “re” bakıyye bemolü konulur. Çargâh’da zengûle’nin “lâ” bakıyye bemolü; nota içinde kullanılır.