rücû ve nüzûl

Sözlük anlamı

  1. 1
    tas. bezm-i elestte, yânî ezeldeki ruhlar vakti gelince bu maddî âleme iner, önce cemâddadır, sonra nebâta, hayvana, insana nihayet insân-ı kâmile geçer, oradan ilk indiği büyük rûha, yânî Allah’a ittisal peyda eder. İşte o inişle bu çıkışa nüzûl ve uruc (rücû) denir