rehâvî

Sözlük anlamı

1. 1
   müz. Türk müziğinde bir mürekkep makam olup en eski terkiplerdendir. Makam, beyâtî ve rast dizilerinden mürekkeptir. Dizisi inici-çıkıcı olarak seyreder. Rast ile rast (sol) perdesinde kalır. Güçlüler birinci derecede her iki makamın da güçlüsü bulunan nevâ (re), ikinci derecede de beyâtî’nin durağı olan dügâh (lâ) dır. Rast’ın (si) koma bemolü ile (fa) bakıyye diyezi ârızalarını alarak donanır. Beyâtî için fa bekar yapılır. [kelimenin aslı: “rühâvî” dir]