-rân

-ران

f.s.

Sözlük anlamı

  1. 1
    “süren, sürücü, hükmeden” mânâlarıyla *birleşik kelimeler yapar. Esb-rân: at süren, at koşturan. Hüküm-rân: hüküm sürücü, süren. Kâm-rân: safâ süren.