rakib

رقيب

a.s. ve i. rekabet’den. c.: rakîbân, rukabâ

Sözlük anlamı

  1. 1
    her hangi bir işte birbirinden üstün olmaya çalışanlardan her biri
  2. 2
    bekçi

    hâris

  3. 3
    Allah adlarından olup: “görüp gözeten” demektir