râfıza رافضه a.i. rafz’dan Dil ArapçaKelime türü İsim Sözlük anlamı 1 bir şîî fırkası. [Hz. Alî’nin çocuklarına şerîat ve târihî hakîkat dışı muhabbet gösterip tarafdâr olmakla ayrılır]
Benzer yazılış râfızî رافضى râfıza fırkasından olan, Hz. Ebûbekir ile Ömer’in halîfeliğini kabûl etmeyen, onlara dil uzatan