penç-gâh

Sözlük anlamı

1. 1
   müz. Türk müziğinin en eski mürekkep makamlarındandır. Asırlarca önce rağbetle kullanılırken, sonra îtibardan düşmüştür. Makam, rast ve beyâtî dizileri ile pençgâh beşlisinden ibârettir. Pençgâh beşlisi ile rast’ın da durağı olan, sol (rast) perdesinde kalır. Güçlüler, birinci derecede rast ve beyâtî’nin güçlüleri olan re (nevâ), ikinci derecede de beyâtî’nin durağı olan lâ (dügâh) dır. Makam inici-çıkıcı olarak seyreder. Donanımına rast dizisinin si koma bemolü ile fa bakıyye diyezi konulur. Beyâtî için “fa bekar”, pençgâh beşlisi için de “si bekar” ile “do bakıyye diyezi” kullanılır (mevzuubahis beşlide fâ sesi geçmez)