-penâh

-پناه

f.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    [bir şeyin] sığınağı, koruyucusu, dayanağı mânâlarıyla birleşik kelimeler yapar. Adâlet-penâh: adâletin sığındığı yer. Cihân-penâh: dünyânın koruyucusu olan... gibi.