huk. [eskiden] bir cemâatin bir lâfzı bir mânâda kullanmalarıdır ki, o lâfzı işiten kimsenin aklına başka mânâ gelmez. Meselâ: [“sobayı veyâ lâmbayı yak!” denilmesinde olduğu gibi]
İlgili kelimeler
Sözlük bağlantıları, benzer yazılışlar ve keşfedebileceğiniz başka kelimeler.