nüzûl ani’l-vezâif
Sözlük anlamı
- 1 huk. [eskiden] mütevelli, nâzır, câbî, gibi cihât sahiplerinin uhdelerindeki hizmetlerden -başkalarına verilmek üzere- istifâ etmeleri. [bu sûretle cihetin kendisine verilmesi matlubolan kimseye “menzûl-ün-leh” denir]