nîm
نيمf.s.
Sözlük anlamı
- 1
- 2 müz. Türk müziğinde birbirinden farklı üç mânâda kullanılır: 1) usul isimlerinin başına gelirse o usûlün yarısına müsâvî bir usûl teşkîl eder: nîm-berefşan, nîm-çenber, nîm-devir, nîm-evsat, nîm-hafif, nîm-sakil, nîm-sofyan, nîm-fahte ki, bu usuller berefşân, çenber, evsat, hafif, sakil, sofyan, fâhte usullerinin yarısıdırlar; yalnız nîm-devir, devr-i kebîr’in yarısı değildir. Ekseriyâ lenk-fâhte denilen nîm-fâhte de, fahte’nin yarısıdır; 2) perde isimlerinin başına gelirse o perdenin bir koma pestindeki perdeyi işâret eder: nîm-hicaz, nîm-hisar ve nîm-zengûle ile nîm-şehnaz.