nihâvend-i kebîr

Sözlük anlamı

  1. 1
    müz. Türk müziğinin en az dört asırlık bir mürekkep makamıdır; pûselik'in iki şeddi olan nihâvend ile sultânî-yegâhîden mürekkeptir ve bundan dolayı nihâvend-i kebîr denilmiştir. İnici-çıkıcı olarak her iki makamda karışık gezinen nihâvend-i kebîr, nihâvend ile rast (sol) perdesinde kalır. Güçlüleri birinci derecede nihâvendin güçlüsü ve sultanî-yegâh'ın durağı olan re (nevâ), ikinci derecede de sultanî-yegâh'ın güçlüsü olan dügâh (lâ) dır. Donanımına nihâvend gibi si ve mi için iki tâne küçük mücenneb bemolü konulur. Nihâvend'in yeden fa bakıyye diyezi gibi, sultanî-yegâh'ın “mi” bekar ve “do” bakıyye diyezi de (“si” bemol müşterektir) nota içinde kullanılır